کافه تلخ

۱۳۸۹ آذر ۲۱, یکشنبه

پایان جهان دراساطیر





در باورهای اسطوره ای، جهان به عنوان یک مخلوق که ساخته و پرداخته دست خدایان است؛ آغازی دارد و انجامی. آغاز جهان، آفرینش آن است که در اساطیر مختلف به شیوه هایی گوناگون شکل می گیرد. حوادث پایانی جهان مرگ این دنیاست، و جهان مانند هر مخلوق دیگر، پس از چند صباحی حیات، ویران خواهد شد. اما در پس آن ویرانی شروعی دیگر نهفته است که چرخه حیات به صورت مطلوب تر دوباره به حرکت درخواهد آمد، همانند انسان که روزی به وجود آمده و روزی می میرد و پس از مرگ دوباره زندگی خواهد کرد.

آنچه در پی خواهد آمد نگاهی است اجمالی به باور اساطیری اقوام و ملل مختلف جهان درباره پایان جهان.

اساطیر پایان جهان یا رستاخیز در بین بسیاری از اقوام و ملتها رایج است. این اساطیر می توانسته است به دو صورت: اول به قیاس با آفرینش و آغاز جهان و دوم ـ که صبغه ای فلسفی دارد ـ براساس وضعیت جامعه انسانی به وجود آمده باشد. در نوع اول چون انسان برای جهان آغازی قائل است که طی آن جهان به دست خدایان به وجود می آید، به ناچار پایانی نیز خواهد داشت؛ زیرا برای اذهان بشری تصور ابدیت و ازلیت مشکل بوده است به همین جهت جهان را محصور بین دو حادثه آفرینش و قیامت تصور می کرده اند. این دیدگاه به نوبه خود از عوامل طبیعی و تجربه روزمره انسان پدید می آید؛ زیرا همه چیز در اطراف انسان در حال کون و فساد و ایجاد و تباهی است. طبیعی است که این عادات ذهنی که بر پایه مشاهده طبیعت استوار است، برای انسانها به صورت قانون درآید که بتوان آن را به همه چیز تعمیم داد. در این میان، آنچه که از حوادث جاری این جهان، پایه اصلی قیاس برای تصور آغاز و انجامی برای جهان شده است، خود انسان، زندگی، خلقت، مرگ و جهان پس از مرگ است؛ یعنی انسان با قیاس از زندگی خویش که از دو طرف محدود به آغاز و انجام است برای جهان نیز این الگوی پیدایش و مرگ را جاری و ساری دانسته است.

دیدگاه دوم که باعث اعتقاد به پایانی برای جهان شده است؛ ناشی از توجیه و بیان فلسفه جامعه انسانی است. انسان تا زمانی که در این جهان زندگی می کند پیوسته در کنار خوشیها، گرفتار مرارتها و تلخیهای زندگی است. همیشه در کنار خوبیها، بدیها را می بیند که گاه غالب و گاه مغلوبند. ظلم، قدرت، ثروت، شهوت، شهرت، آنچنان در زندگی اجتماعی انسان ریشه دوانیده است که زندگی را بر اکثریت مردم سخت و مشکل کرده است، گذشته از آن که بقیه نیز مشکلات خویش را دارند. بنابراین، چنین وضعیتی هرگز نمی توانسته است انسانها را قانع کند و چون این ناهماهنگیهای جامعه، از نظر انسانها به هیچ عنوان قابل اصلاح نبوده است، دست به خلق و تصور جهانی آرمانی زده اند؛ دنیایی که در آن همه خیر مطلق است و شر را در آن راهی نیست. چون این مدینه فاضله در این جهان و با این مردمان قابل تصور نیست، پنداشته اند که به ناچار روزی فرا می رسد که خدا یا خدایان دست به کار می شوند و این نظم موجود را که در واقع بی نظمی است، بر هم می زنند و طرحی نو درمی اندازند. در آن هنگام است که دو جهان شکل می گیرد: یکی برای نیکان و دیگری برای بدان و هر دو ابدی اند.

اساطیر پایان جهان، در بین برخی از ملل مانند هندوها و یونانیها واقعا پایانی برای جهان است. پایانی که در طی آن همه چیز، چه نیک و چه بد، از بین می رود و بار دیگر که خدا قصد آفرینش جدیدی کند همه چیز را دوباره از نو می آفریند. اما در باورهای دیگر اقوام مانند زرتشتیان، پایان جهان در واقع مرگی عمومی است که انسانها، بعد از آن به جاودانگی می رسند. در واقع بنا بر این عقیده، آن حادثه، پایان عمر جهان نیست؛ بلکه تحولی عظیم در جهت بهبودی و عدالت گستری است.

پایان جهان با حادثه ای ماوراء طبیعی صورت نخواهد گرفت بلکه همین عوامل طبیعی مانند باد، باران، زلزله و آتش هستند که در آن زمان رخ می دهند و جهان را به ویرانی می کشند. این حوادث در هر منطقه جغرافیایی که اسطوره پایان جهان دارند، با همان عواملی رخ می دهد که برای مردمان آنجا آشناست؛ مثلاً در سرزمین پر بارانی مانند هند، بارانهای طولانی است که سرانجام همه را در خود فرو خواهد برد و به عمر جهان خاتمه خواهد داد و یا در اساطیر اسکاندیناوی، زمستانی پیوسته و طولانی در پایان جهان رخ خواهد داد و پرواضح است که در آن منطقه، زمستان و سرمای طولانی مدت، بیشتر ایام سال را دربر می گیرد.



حوادث سال پیش از قیام



در سال پیش از قیام امام مهدی(علیه السلام) حوادث بسیار مهمّی در جهان رخ می دهند که مهمترین آنها عبارت اند از:
 1. سرما، باران، باد، توفان و صاعقه
۲. بالا آمدن سطح آبها و جاری شدن سیل
۳. لرزش، رانش و فرورفتن زمین
4. بی ثباتی احزاب و تزلزل و سقوط حکومتها
5. اختلاف، دشمنی و نبرد؛ خصوصاًًًًًًًًًً جنگ جهانی
6. بمب باران، موشک باران و سنگ باران شدن سرزمینها
7. مرگ حاکمان، قدرتمندان، عالمان و بسیاری از مردم جهان 
8. بروز هرج و مرج، ناامنی و ترس
9. بسته شدن راهها و جلوگیری از فریضۀ حج
10. گرانی، قحطی، گرسنگی و تشنگی
۱1. خروج حسینی خراسانی، حسینی یمانی و سفیانی شامی در ماه رجب 
۱2. خروج حسنی گیلانی
13. ظاهرشدن ستارۀ دنباله دار و  آتش و دود و سرخ شدن آسمان
14. شنیده شدن صدایی شدید در نیمۀ ماه رمضان  
15. خورشیدگرفتگی در میانۀ ماه  قمری و ماه گرفتگی در آخر آن
16. ایستایی خورشید در آسمان
۱۷. پیدایی سینه، چهره و دستی در آسمان
 ١٨. طلوع خورشید از مغرب
۱۹. شنیده شدن ندای رحمانی و پیام شیطانی در ۲۳ رمضان


دجّالهای آخرالزمان

 

 دجّال بر شخصی بسیار دروغگو که ظاهری فریبنده  دارد، اطلاق می گردد.
بر اساس احادیث اسلامی، در آخرالزمان تعداد دجّالها رو به فزونی می نهد تا جایی که از ۳۰ و ۷۰ نیز می گذرد.
بنا بر روایتی از پیامبر اسلام (صلّی  الله علیه و آله)، مهمترین
دجّالهای آخرالزمان سه تای­اند:
۱. زیرکترین دجّال
۲. دروغگوترین دجّال
۳.  بزرگترین دجّال 
زیرکترین دجّال که طبق روایات اسلامی، پیشاپیش همۀ دجّالهاست و ایمان و اموال مردم را نابود می کند،  به علّت اسفهانی بودن و زیرکی زیاد، شناسایی اش بسیار مشکل است.
دروغگوترین دجّال، ظاهراً کسی جز جورج واکر بوش، رئیس جمهوری امریکا، نیست که داعیۀ برقراری دموکراسی، آزادی و عدالت در جهان را دارد و در پوشش مبارزه با تروریسم، در صدد فتنه انگیزی ، جنگ افروزی و سلطه جویی است. جورج بوش که خود در طرّاحی و اجرای حادثۀ ١١ سپتامبر ٢٠٠١ نقش داشت، با نسبت دادن این حادثه به مبارزان مسلمان، بزرگترین دروغ تاریخ را گفته است.
چنان که می دانید، مجلّۀ امریکایی نیوزویک ، در دسامبر ۲۰۰۶، با بیان چهار دروغ بزرگ جورج بوش، می نویسد:
« بوش دروغگوترین فرد سال ۲۰۰۶ است».
بزرکترین دجّال یا دجّال یک چشم، آخرین فرمانروای شیطانی است که جهان را با کارهای زشت و نیرنگهای خویش به بدی گرفتار و مردمان را به کژی رهنمون می سازد. وی، پس از ظهور امام مهدی(علیه السلام)، هنگام بروز قحطی شدید و زمانی که مسلمانان، شهر استانبول (قسطنطنیّه) را فتح کرده اند و در حال پیشروی به سوی اروپا هستند،  خروج می کند و سوار بر خری درخشان (هواپیما یا بشقاب پرنده) در میان مردم ظاهر می شود. پیروان دجّال را گروههای مختلف مردم، به ویژه یهودیان و زنان ، تشکیل می دهند و همراه او شیاطینی (جنهای شروری) هستند  که  با  مردم نقاط مختلف دنیا به زبانشان سخن می گویند. دجّال ، پس از یک دورۀ چهل روزه فتنه گری، به فرمان امام مهدی (علیه السلام) و با  دست عیسی مسیح (علیه السلام) نابود می گردد.
آخرین دجّال که مهمترین آنان نیز هست، نزد ایرانیان قدیم و زرتشتیان ، اَژدَهاک (ضَحّاک) و معاصر با سوشیانس و بین یهودیان و مسیحیان، اَنتای کرایست (ضدّ مسیح) و معاصر با عیسی مسیح (علیه السلام) و میان مسلمانان، دجّال یک چشم و معاصر با امام مهدی و عیسی مسیح (علیهماالسلام) است.

پرالايا



شانس بقای نژاد بشر برروی کره زمين چقدر است ؟ در هردو عصر باستان و عصر جديد ، پيشگويي هايي درباره آخرين دوره زمين ( يا به تعبير شرقي ها ، کالي يوگا ) وجود دارد . بسياري از اين پيشگوئي ها مبتني بر شواهد علمي و مستندي هستند که با کمي انطباق بر وضعيت فعلي بشر ، به طريقي هشدار گونه ، انسان را از شرايطي بحراني که در آن بسر مي برد ، آگاه مي سازد .
بنا بر متون کهن ، "کالي يوگا"، چهارمين و آخرين دوره از دوره هاي چهار گانه " ساتيا " ، " دواپارا" ، "ترتا " و " کالي " است .دوره هاي قبلي دوره هاي طلا ، نفره و مس بو ده اند و اين دوره ، دوره آهن است .طول عمر انسان در اين دوره حداکثر 100 سال و ميزان دانش او بسيار کمتر از دوره هاي قبل است .
دوره ي کالي به نوعي ، دوره تيرگي و رنج و دوري است . در اين دوره لازم است انسان به شدت کار کند تا بتواند امورات خود را بگذارند .حال آن که مثلاً در دوره ساتيايوگا از آنجا که بشر کاملاً با فطرت الهي خود و با طبيعت همسو بود ، طبيعت نيز احتياجاتش را تامين مي کرد و بدون تلاش و تقلا ، مايحتاجش را در اختيار او قرار مي داد .در آن دوران طول عمر بشر بسيار زياد و شبيه به افسانه بود او در حال وجد و جذبه به سر مي برد .اما اکنون در "کالي يوگا " وضع به گونه اي ديگري ست .
حوادث خاصي که به طور پشت سر هم در زمان حاضر رخ مي دهند.همگي به "پرالايا" (1) اشاره دارند ."پرالايا "نامي است که به مجموع حوادث ( طوفان ، سيل و…) واقع در آخر زمان اطلاق مي شود .
خداوند به طرق مختلف به انسان ها هشدار مي دهد که فاجعه ي ساخته بشر نزديک است اما اين هشدار ، ناديده گرفته مي شود .اتفاقات متعددي که هرروزه رخ مي دهند و احتياج به توجه بيشتري دارند ، يا اصلاً گزارش نمي شوند و يا فقط در چند سطر به آنها اشاره مي شود .اکنون زماني ست که بهترين استفاده برده مي شود و انسان در جهت جبران کارهاي گذشته ي خود تلاش کند.
شري نارندرا به جمع آوري پيشگوئي هاي متعددي که در طول دوران درباره ي و ضعيت زمين ، بشر و ... انجام شده است ، چنين اظهار داشت:
" زماني که مي ايستيم و به عقب مي نگريم ، مي توانيم پيشرفت سريع بدست آمده در زماني کوتاه را ببينيم ولي در عين حال مي توانيم شاهد فساد و تباهي در تمام جنبه هاي جامعه ي بشري باشيم گه واقعاً بدبختي عظيمي ست. هدف از نوشتن اين مطالب ، ترساندن يا مشوش کردن اذهان خوانندگان نيست بلکه فقط ارائه ي حقايقي درباره ي فاجعه ي قريب الوقوعي است که ساخته دست بشر مي باشد. گفته شده است که آينده مجموعه حوادث گذشته و حال است .
در حالي که گذشته خارج کنترل ماست .مي توانيم آينده را با عاقلانه تغيير دادن سبک زندگي و رفتار کنوني خود تغيير دهيم .ما چنان درگير آسايش هاي مادي غير لازم شده ايم که به بخش روحاني وجود خود، کمترين اهميتي نمي دهيم .در حالي که با اهميت دادن به اين جنبه وجودمان است که زندگي بر روي زمين ، معنا و مفهوم واقعي خود را پيدا مي کند ".
نويسنده در پيشگفتار کتاب خود ، چنين ادامه مي دهد : 
تخريب همه جانبه ، تمام اين جهان را در برگرفته است .آب آلوده است ، در بيشتري نقاط جهان هوا تقريباً غير قابل تنفس است .ميزان بارش باران در جنگل ها بسيار کم شده است .بنابراين شاهد تغيير آب و هوا در سرتاسر کره زمين هستيم . رشد جمعيت از کنترل خارج شده است .انسان ، اين دشمن طبيعي تمام موجودات زنده ، زمين را به طور پيوسته تخريب مي کند و در نتيجه ، نا بساماني هاي بوم شناختي چون اثرات گلخانه اي ، سوراخ شدن لايه اوزون ، فوران آتشفشان ها ، زمين لرزه ها و ... رو به افزايش است .هرکدام از ما مسئول مصيبتي هستيم که " زندگي " را بر روي کره زمين به مخاطره مي اندازد.
پرسشي که مي بايست اکنون به آن پاسخ دهيم ، اين است :" اگرچه دير شده است ولي آيا مي توان بشر ، ساير موجودات زنده و اين سياره را نجات داد ؟ و آن را محيطي آرام براي تمام جانداران گرداند ؟"
نويسنده اميدوار است که خوانندگان ، مطالب را با نظري صحيح بررسي کنند و آگاهي عمومي جامعه را نيز نسبت به لزوم تغيير نگرش و راه و روش زندگي ، بالا ببرند .پيشگوئي هاي جمع آوري شده به دو دسته " پيشگوئي هاي عصر کهن " و " پيشگوئي هاي عصر جديد " تقسيم مي شوند که در بسياري موارد ، مشابهت چشم گيري با يکديگر دارند.
●نوستراداموس : نوستر اداموس پزشکي فرانسوي ست که در قرن 16 ميلادي مي زيسته است .او حوادث زيادي را براي قرون آتي پيش بيني کرده است .کتاب پيشگوئي او "اعصار " نام دارد که به نظم نوشته شده است .با توجه به اتفاقاتي که پس از پيش بيني هاي وي رخ داده اند ، صحت و درستي پيشگوئي هايش را حدود 70 الي 80 درصد تخمين مي زنند.
او درباره فاجعه آخرزمان چنين مي نويسد :
کسوفي رخ مي دهد ، تاريک تر از هرکسوف ديگري که از ابتداي خلقت دنيا رخ داده است ( به غير از کسوف پس از مرگ عيسي ) . در ماه اکتبر است که حرکت و چرخش اين کره اتفاق مي افتد و آن چنان است که گويي جاذبه زمين توازن خود را از دست داده و در شکاف و تاريکي هميشگي و ابدي فضا ، پرتاب شده و غوطه ور مي ماند .زمين لرزه هاي شديد همه جا را فرا مي گيردو ستاره ي دنباله داري در آسمان ظاهر مي شود که حتي در روز هم ديده مي شود
●آرگاتي :(3).صد ها سال پيش پادشاه آرگاتي پيشگويي اي انجام داده است .که اتفاقات آن زمان تا پايان قرن بيستم را شرح مي دهد :
انسان ، روح خود را فراموش مي کند .بزرگ ترين فساد ها در روي زمين ديده مي شود. انسان مثل حيواني خون آشام رفتار مي کند و تشنه ي خون برادران خود مي شود .جنگ شديدي بين مردم دنيا در مي گيرد .شهرهاي بزرگ در آتش مي سوزند .محبت و عشق از ميان مي رود .همه گرسنه شده و سرانجام دنيا خالي از جمعيت خواهد شد .
●يوهان فريد :(4) يوهان فريد راهب قرن سيزدهم پيشگويي مي کند : هنگامي که زمان موعود فرا مي رسد ، زماني که انسان با آخرين امتحان سخت خود روبه رو خواهد شد ، تغييرات تکان دهنده اي پيش روي او اتفاق خواهد افتاد.اختلاف دما کره ي زمين بسيار زياد مي شود .
طوفان هاي شديد تاثيرات فاجعه آميزي بر دنيا مي گذارند.زلزله ، نواحي زيادي از دنيا را تخريب مي کند و آب ها ، نواحي پست را در بر خواهند گرفت .
اين مسائل در نتيجه عوامل طبيعي نيست بلکه بشر در کار زمين دخالت مي کند و به ابرها و به اعماق زمين نفوذ مي کند .جهان پر از بي نظمي مي شود و عصر آهن در پوچي فرو خواهد رفت .
●سرخپوستان هوپي : تصفيه بزرگ ، زماني رخ مي دهد که مردم ، بيشتر به اهداف مادي نظر دارند تا اهداف روحاني .زماني که رهبران مردم تبديل به شيطان مي شوند و مردان سفيد خانه خود را در آسمان مي سازند و اين آخرين علامتي ست که ديده مي شود پس از آن، زمان تغييرات عظيم فرا مي رسد زيرا ساختن خانه در آسمان ، آخرين چيزي ست که انسان اجازه ي آن را دارد .قطبيت زمين عوض مي شود. زمين مصيبت هاي زيادي چون زمين لرزه ، سيل ، قحطي و بيماري هاي خطرناک مسري را تجربه مي کند .اگر تغيير انرژي قطبي به وقوع پيوندد ، اساس زندگي تغيير خواهد کرد.
●ناراياناپا :
در نزديکي شهر بنگلور ، حدود 160 سال پيش شخصي مي زيست که درباره ي وقوع فاجعه ي بزرگ در کتاب خود به نام "دانش زمان آينده " چنين پيشگويي مي کند:
زماني مي آيد که مردم بي قانون بر ملت حاکم مي شوند .قحطي و بيماري هاي مسري شيوع پيدا مي کند .در شمال کره ي زمين ، ستاره دنباله داري ظاهر مي شود که با عث کنجکاوي مردم مي گردد .آسمان در آن وقت به رنگ قرمز در مي آيد .در آن روز صداي وحشتناکي به گوش مي رسد .گويي دوازده رعد در يک زمان غرش مي کنند و تمام کوه ها و زمين به شدت مي لرزند و انسان ها دست پاچه به هرسويي فرار مي کنند.
●ما ها بهاراتا :(5) در بخشي از ماها بهاراتا ، زندگي در پايان "کالي يوگا" چنين توصيف شده است :
مردمي وحشي و بي قانون بر ملل حکمراني مي کنند .آنها بدون هيچ ترس و واهمه اي در مورد نحوه ي زندگي ، دروغ هاي آشکار مي گويند .باران هاي بي موقع ، دانه ها را خراب مي کنند ، انسان ها بدون هيچ ناراحتي ، جنگل ها را نابود مي کنند .در آن زمان ، پول پرستي ، اساس زندگي روزانه است ."صداقت " ، کلمه اي فراموش شده است .بسياري از کشورها غذايي براي خوردن ندارند و مردم از کمک فقرا امتناع مي کنند .خشونت در بين ملت ها رايج مي شود و هيچ جاي امني يافت نمي شود و ...
در آن هنگام ، پايان زمان فرا مي رسد
●مکاشفه :

در کتاب مقدس نيز شرحي در مورد بلاي بزرگ آمده است که شخصي به نام وايت (6) چنين تفسيري بر آن نگاشته است .
نيمه هاي شب است که خداوند قدرت خود را براي رهايي مردم آشکار مي کند .انسان هاي شرور ، وحشت زده مي شوند و درست کاران ، مسرور و خوشحال از حقيقت رهايي .ابرهاي سياه بالا آمده و از ميان جايگاه مقدس ( بهشت ) صداي خداوند شنيده مي شود که مي فرمايد :
" انجام شد" و عظمت اين صدا ، عرش و زمين را مي لرزاند .
زمين لرزه اي شديد رخ مي دهد ، چيزي که از پيدايش انسان تا آن زمان ديده نشده است .زمين لرزه اي بسيار قوي و بزرگ . به نظر مي رسد آسمان باز و بسته مي شود .کوه ها مثل برگ در ميان باد مي لرزند و صخره ها خرد شده و به هر سمت پاشيده مي شوند .
دريا مواج مي شود .صداي غرش طوفان ها به گوش مي رسد .کل زمين مثل موج دريا بالا و پائين مي رود .سطح روي زمين شکسته مي شود .چشمه ها خشک مي شوند .باران سنگ مي بارد و وزن اين سنگ ها به اندازه اي خواهد بود که بتوانند شهر ها را خراب کنند.
قصرشاهان يعني همان جايي که ثروتمند ترين مردم خرج کرده اند تا خود را جاودان سازند ،در مقابل چشم ايشان تخريب مي شود .
●ويرا براهمندرا:
(7) مرد مقدس و پيشگويي که در قسمت جنوبي هندوستان مي زيست .قسمت ذيل از کتاب کالا گنانا (8) گرفته شده است .
"لذات دنيوي همه را اغوا مي کند .هر روز گناه افزايش مي يابد.درگيري ، تمام دنيا را فرا مي گيرد .مردم زياد مي خورند و زياد مي خوابند و صبر وشکيبايي خود را از دست مي دهند و همواره بدون هيچ هدفي سرگردان در حرکتند .صداقت از بين مي رود و مردم درستکار فراموش مي شوند .تمامي دنيا مي لرزد .از روي تپه هاي تيروپاتي (9) ستاره ي دنباله داري ظاهر مي شود .هوا د نيمروز تاريک شده و رود خانه ها به خاطر افتادن اشياء از آسمان خشک مي شوند .در نيمه شب در بسياري از شهرها صداهاي وحشتناک شنيده مي شود.
دنيا به کام "پرالايا "فرو مي رود و شاهد جنگ هاي بزرگ ، گازهاي خفه کننده ، بالا آمدن سطح آب ها و بيماري هاي ناشناخته خواهد بود .
تحقیق : ليدا وحدت
تدوين : ساناز پور بابک

پي نوشت :
1-PRALAYA
2-M.R.NARENDRA
3-Arghati
4-Johann friede
5-Mahabharata
6-E.A.White
7-Veera Brahmendra
8-Kaalagenana
9-Tirupathi

فتنه‌های آخرزمان


از متون کتابهای آسمانی و روایات اسلامی چنین بر می آید که آخر الزمان دوره ای پُر از فتنه های سخت و تلخ است و کمتر کسی از شرّ آنها در امان می ماند.
معانی فتنه
واژۀ «فتنه» در آیات قرآنی و روایات اسلامی، در معانی و مصادیق گوناگونی، مانند آزمایش، گرفتاری، گمراهی، اختلاف و جنگ، به کار رفته است.
ریشۀ فتنه ها
پرهیز از فتنه ها
پیامبران و جانشینان ایشان، برای گرفتارنشدن مؤمنان در گرداب فتنه ها و در امان ماندن از شرّشان، راهنماییها و سفارشهای ارزشمندی فرموده اند که ما به برخی از آنها اشاره می کنیم.
ارطاة بن منذر می گوید: چنین به من رسیده است که رسول خدا(صلّی الله علیه و آله) در بارۀ فتنۀ چهارم فرمود:
در آن فتنه، مردم به سوی کافرشدن پیش می روند. پس در آن روز، مؤمن کسی است که در خانه اش بنشیند و کافر کسی است که شمشیرش را بر کشد و خون برادر و خون همسایه اش را بریزد(1).
ا. الفتن، ص ٩٣، جزء 2، ح 366.
امام علی(علیه السلام) فرمود:
در فتنه مانند بچّۀ شتر باش؛ نه پشتی دارد که سوارش شوند و نه شیری که بدوشندش(2).
2. ترجمه و شرح نهج البلاغة، ص 1088، حکمتها، ش 1، با تصرّف در ترجمه.
فتنه های مبارک
هرچند فتنه در اصل پدیده ای ناپسند و زیانبار است؛ فتنه های آخر الزمان، با صرف نظر از سختیها و تلخیهایشان، نتایج ارزشمندی را در پی دارند و سبب افشای ماهیّت منافقان، نابودی حکومت زورگویان و در هم ریختن بساط تباهکاران شده و در پایان، با ظهور امام مهدی(علیه السلام) و رفع فتنه ها، کام مؤمنان شیرین می شود.

امام علی(علیه السلام) می فرماید:
در آخر الزمان فتنه را ناپسند مدارید؛
زیرا بی گمان، فتنه منافقان را نابود می کند(3).
3. کنز العمّال، ج 11، ص 189، ح 31170.
امام صادق(علیه السلام) فرمود:
فتنه را آرزو کنید که در آن نابودیِ زورگویان

و پاکیِ زمین از تباهکاران است(4).
4. تنبیه الخواطر، جزء 2، ص 87.
فتنه های خطرناک
در آخرالزمان، هر چه به زمان ظهور امام مهدی(علیه السلام)نزدیکتر می شویم، فتنه ها سخت تر و زیانبارتر می شوند.
رسول خدا(صلّی الله علیه و آله) می فرماید:
بی گمان، پیشِ رویِ زمان ظهور، فتنه هایی اند که گویا مانند پاره های شبِ تیره اند. مرد در آن فتنه ها صبح می کند در حالی که مؤمن است، و شب می کند در حالی کافر است، و شب می کند در حالی که مؤمن است و صبح می کند در حالی که کافر است...(5).

5. الفتن، ص ٢۵، جزء 1، ح 65 .
نیز از آن بزرگوار روایت شده است:    
بی گمان، پس از من امّتم را فتنه هایی فرا می گیرند که در آنها قلب مرد می میرد، چنان که بدنش خواهد مرد(6).

6. الفتن، ص ٣٧، جزء 1، ح 111 .

فتنه های گوناگون
فتنۀ مکّه و مدینه
فتنۀ فلسطین
فتنۀ شام
فتنه های خطرناک
فتنه های گوناگون
فتنۀ شرقی
فتنۀ غربی
فتنۀ مکّه و مدینه
فتنۀ یمن
فتنۀ شام
فتنۀ دجّال
فتنه در عراق
بر اساس روایات اسلامی فتنه ها در عراق گسترده بوده و فتنه انگیزان، از  نقاط دور و نزدیک جهان، این سرزمین را به آشوب می کشند.
امام صادق(علیه السلام) به گروهی از مردم کوفه که نزد آن بزرگوار بودند، فرمود:
... فتنه ها از هر سو بر شما سایه می افکنند...(7).
7. الإرشاد، ج 2، ص 369.
فتنه در ری
بروز فتنه در ری (تهران کنونی) در دورۀ آخرالزمان از نشانه های مهمّ ظهور امام مهدی(علیه السلام) بوده و از چنان اهمّیّتی برخوردار می باشد که امام صادق(علیه السلام) آن را در کنار قیام خراسانی در مشرق (چین)، قیام سفیانی در مغرب (شام) و قیام یمانی در یمن  قرار داده است:
... خروج پرچمی از مشرق و پرچمی از مغرب و فتنه ای که بر اهل زوراء (تهران) سایه می افکند و خروج مردی از فرزندان عمویم زید در یمن و غارت شدن پردۀ خانۀ خدا...(8).
8 . فلا ح السائل، ص 9 - 308، ب 19، ح 40.
امام علی(علیه السلام)، در بارۀ اوضاع ری در دورۀ آخرالزمان، می فرماید:
... بی گمان، «ری» شهری است که به وسیلۀ ساکنان خود به آشوب کشیده می شود و فتنه ای ناشنوا(9) در آن ماندگار است...(10).
9. فتنۀ ناشنوا آشوبی است که در آن، افراد فتنه گر و فتنه زده به سخن خیرخواهان گوش فرا نمی دهند و کسی به داد کسی نمی رسد.
10. الفتوح، ج 2، ص 80 (برای آگاهی از متن کامل این روایت، به مبحث «ری، شهری پُرحادثه، ری در آخرالزمان»، نگاه کنید).